Na wstępie przypomnijmy jednak, że PSA jako trzeci typ spółki kapitałowej, została wprowadzona do kodeksu spółek handlowych nieco ponad dwa lata temu. Geneza spółki z o.o. sięga natomiast stu lat wstecz – w Polce pierwszy raz uregulowano ją bowiem w 1919 r.
Obecnie w Krajowym Rejestrze Sądowym zarejestrowanych jest ponad 2 tysiące prostych spółek akcyjnych. Dla porównania spółek z o.o. jest aż 250 tysięcy.
Czy zasadnie spółka z o.o. cieszy się aż tak dużą popularnością i czy PSA ma szanse zająć jej miejsce? A także która z tych spółek oferuje więcej korzyści i którą wybrać? Na te pytania odpowiadamy poniżej.

Zakładanie i rejestracja

Zarówno PSA, jaki i spółka z o.o. mogą być utworzone w każdym prawnie dopuszczalnym celu, przez jedną lub więcej osób (fizycznych lub prawnych). Wyjątek stanowi jedynie jednoosobowa spółka z o.o., która samodzielnie nie może być założycielem, ani prostej spółki akcyjnej, ani innej spółki z o.o. Zakaz ten odnosi się jednak wyłącznie do etapu zakładania spółki. Nie ma więc przeszkód, aby na dalszych etapach funkcjonowania czy to PSA, czy spółki z o.o. ich jedynym wspólnikiem stała się jednoosobowa spółka z o.o.
Wracając jednak do tematu zakładania spółek, pierwszą czynnością, której należy dokonać, jest zawarcie umowy spółki. Co do zasady, taka umowa zarówno w przypadku PSA, jaki i spółki z o.o., powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. W obu przypadkach konieczna będzie zatem wizyta u notariusza. Tak zawiązaną spółkę, należy następnie zarejestrować w Krajowym Rejestrze Sądowym za pośrednictwem Portalu Rejestrów Sądowych.
Wychodząc naprzeciw przedsiębiorcom, ustawodawca wprowadził ponadto możliwość zawarcia umowy PSA i spółki z o.o. również za pomocą wzorca umowy udostępnionego w systemie teleinformatycznym S24. Trzeba jednak pamiętać, że możliwości modyfikacji postanowień umowy spółki w przypadku wzorca udostępnionego w S24 są dość ograniczone. Wobec tego, jeżeli chcemy jak najlepiej dostosować umowę spółki do naszych założeń biznesowych, celowe będzie zawarcie umowy w tradycyjnej formie aktu notarialnego.

Kapitał i wkłady

Zarówno PSA, jak i spółka z o.o. są spółkami kapitałowymi. W związku z tym, jak sama nazwa mówi, muszą posiadać kapitał oraz wkłady, które ten kapitał utworzą. I właśnie pod tym względem pomiędzy omawianymi spółkami zachodzą kluczowe różnice.
Po pierwsze, w przypadku spółki z o.o. mówimy o kapitale zakładowym, w PSA mamy natomiast do czynienia z kapitałem akcyjnym.

Kapitał zakładowy w spółce z o.o. wynosi co najmniej 5.000 zł i dzieli się na udziały, przy czym wartość udziału nie może być niższa niż 50 zł. Wysokość kapitału zakładowego musi zostać z kolei określona w umowie spółki, a zmiana tej wysokości co do zasady pociąga za sobą konieczność zmiany umowy spółki.
Na pokrycie kapitału zakładowego wspólnicy mogą wnosić zarówno wkłady pieniężne, jak i niepieniężne. Przy czym wkłady niepieniężne muszą posiadać tzw. „zdolność aportową”, na którą składają się m.in.: możliwość ekonomicznej wyceny, zdolność bilansowa, zbywalność czy też zdolność poddania egzekucji. W żadnym wypadku wkładem niepieniężnym do spółki z o.o. nie mogą być natomiast prawa niezbywalne oraz świadczenie pracy lub usług. Ponadto, co istotne, kapitał zakładowy musi zostać w całości pokryty przed rejestracją spółki.

Wysokość kapitału akcyjnego w PSA wynosi natomiast co najmniej 1 złoty. Akcje nie posiadają jednak wartości nominalnej i nie stanowią części kapitału akcyjnego. W PSA mamy zatem do czynienia z konstrukcją „oderwania” akcji od kapitału akcyjnego. W konsekwencji, wysokość kapitału akcyjnego nie musi, a nawet nie może być określona w umowie spółki. Zmiana wysokości kapitału akcyjnego nie wymaga z kolei zmiany umowy spółki.
Skoro zatem akcje nie stanowią części kapitału akcyjnego, to jak ten kapitał powstaje?
Zacznijmy więc od wyjaśnienia, że akcje w PSA, podobnie jak udziały w spółce z o.o., mogą być obejmowane w zamian za wkłady pieniężne i niepieniężne. Różnica polega na tym, że wkładem niepieniężnym w PSA może być wszystko co przedstawia jakąkolwiek wartość majątkową, w szczególności świadczenie pracy lub usług czy też prawa niezbywalne. Co istotne, wkłady w PSA mogą zostać wniesione w ciągu trzech lat od daty rejestracji spółki.
Niezależnie od tego, na kapitał akcyjny mogą być przeznaczone wyłącznie te wkłady, które przedstawiają zdolność aportową. Jeżeli zatem w PSA będziemy mieli dwóch wspólników: A i B, przy czym wspólnik A obejmie akcje w zamian za wkład pieniężny w wysokości 1.000 zł, zaś wkład wspólnika B będzie polegał na świadczeniu pracy na rzecz spółki, to na kapitał akcyjny zostanie zaliczony wyłącznie wkład wspólnika A. Kapitał ten będzie wynosił 1.000 zł. Wkład wspólnika B w postaci świadczenia pracy, pomimo tego, że może być wkładem do PSA, nie spełnia jednak kryteriów zdolności aportowej i wobec tego nie może być uwzględniony w kapitale akcyjnym.

W kontekście wkładów niepieniężnych do spółki z o.o. i PSA, warto również wiedzieć, że możliwość ich wniesienia jest wykluczona w przypadku rejestracji spółki w systemie S24. Zatem jeżeli chcemy objąć udziały lub akcje w zamian za wkłady niepieniężne, umowa spółki musi zostać zawarta w formie aktu notarialnego.

Uprawnienia wspólników/ akcjonariuszy

Spółkę z o.o. tworzą wspólnicy. W przypadku PSA są to natomiast akcjonariusze. Jednych i drugich można jednak określić mianem członków spółki i w związku z tym członkostwem, będą przysługiwały im określone uprawnienia.
Przede wszystkim z udziałem/ akcją związane jest prawo głosu. W spółce z o.o. uprzywilejowanie w zakresie prawa głosu doznaje jednak ograniczeń. Na jeden udział mogą bowiem przypadać maksymalnie 3 głosy. W PSA nie ma natomiast żadnych ograniczeń co do uprzywilejowań głosowych, w związku z tym na jedną akcję może przypadać dowolna liczba głosów.
Co więcej, PSA daje możliwość emitowania akcji założycielskich. Uprawnienie wynikające z takich akcji, sprowadza się do tego, że każda kolejna emisja nowych akcji nie może naruszać określonego minimalnego stosunku liczby głosów przypadających na akcje założycielskie w stosunku do ogólnej liczby głosów przypadających na wszystkie akcje spółki. W praktyce oznacza to, że akcjonariusz zachowuje stały stosunek liczy głosów (np. 55%), niezależnie od tego, ile akcji wyemituje spółka.
PSA, odmiennie niż spółka z o.o., nie przewiduje również ograniczeń co do uprzywilejowania akcji w zakresie dywidendy. W spółce z o.o. dywidenda przypadająca na udziały uprzywilejowane nie może natomiast przewyższać więcej niż o połowę dywidendy przypadającej na udziały zwykłe.

Zbycie udziałów/ akcji

Zbycie udziałów w spółce z o.o. wymaga zachowania formy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. Przy czym, jeżeli umowa spółki została zawarta przez S24, zbycia udziałów można dokonać również za pośrednictwem tego systemu. Zbycie udziałów w spółce z o.o. jest skuteczne z momentem dokonania tej czynności, zaś rejestracja zmiany wspólników w KRS ma jedynie deklaratoryjny charakter.
W przypadku PSA, do zbycia akcji wystarczy forma dokumentowa, przy czym ustawa zastrzega tu rygor nieważności. Zbycie akcji może być zatem dokonane za pośrednictwem wiadomości e-mail czy SMS. Odmiennie jednak niż w spółce z o.o., zbycie akcji jest skuteczne dopiero z chwilą wpisu nabywcy do rejestru akcjonariuszy, prowadzonego przez uprawniony do tego podmiot (np. dom maklerski czy notariusza).

Wypłaty z kapitału

W spółce z o.o. obowiązuje zasada nienaruszalności kapitału zakładowego. Zakazane są więc jakikolwiek wypłaty na rzecz wspólników z tego kapitału, jak również zwracanie wspólnikom wniesionych wkładów. Dywidenda, co do zasady, może być wypłacona wyłącznie z wypracowanego przez spółkę zysku.

W PSA akcjonariusze mogą natomiast swobodnie dysponować środkami zgormadzonymi w kapitale akcyjnym, z tym zastrzeżeniem, że wypłaty z kapitału nie mogą doprowadzić do obniżenia jego wysokości poniżej 1 zł. Ważne jest również, aby wskutek takich wypłat, prosta spółka akcyjna nie utraciła zdolności do wykonywania wymaganych zobowiązań pieniężnych w terminie sześciu miesięcy od dnia dokonania wypłaty. Co istotne, wypłaty z kapitału akcyjnego mogą być dokonywane bez przeprowadzania sformalizowanych procedur obniżania kapitału. Warunkiem skuteczności wypłaty jest jednak zgłoszenie zmiany wysokości kapitału akcyjnego do rejestru.

Organy spółki

Organami spółki z o.o. są: zgromadzenie wspólników (organ właścicielski), zarząd (organ wykonawczy) oraz – fakultatywnie – rada nadzorcza (organ nadzorczy). Struktura organów sp z o.o. oparta jest zatem na tzw. modelu dualistycznym, charakterystycznym dla ustawodawstw europejskich.

W prostej spółce akcyjnej, obok klasycznego modelu dualistycznego, mamy ponadto do wyboru model monistyczny. Zamiast zarządu (i ewentualnie rady nadzorczej) można zatem ustanowić radę dyrektorów, wyposażoną zarówno w uprawnienia wykonawcze, jak i kontrolne. Obok rady dyrektorów, organem właścicielskim będzie oczywiście walne zgromadzenie akcjonariuszy.

E-uchwały i e-głosowanie

Istotną nowość, która została wprowadzona w PSA stanowi możliwość podejmowania uchwał przez akcjonariuszy poza walnym zgromadzeniem przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej (e- uchwały). W taki sam sposób akcjonariusze mogą ponadto głosować (e-głosowanie) przy czym warunkiem jest wskazanie w umowie spółki środków komunikacji elektronicznej, za pomocą których głosowanie może się odbywać. W przeciwnym razie konieczne będzie wyrażenie przez wszystkich akcjonariuszy w formie dokumentowej zgody na przeprowadzenie takiego głosowania.
Spółka z o.o. takich udogodnień niestety nie przewiduje. Co prawa, wspólnicy mają możliwość udziału w zgromadzeniu wspólników za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, a nawet wykonywania prawa głosu. W takim jednak przypadku, zgromadzenie musi odbyć się w fizycznie wyznaczonym miejscu, gdzie obecny będzie przynajmniej przewodniczący zgromadzenia. Co więcej, wspólnicy chcąc zagłosować na takim zgromadzeniu, muszą w nim uczestniczyć w czasie rzeczywistym. Wykluczone jest natomiast przeprowadzenie elektronicznego głosowania (np. mailowo) i podjęcie uchwały, bez faktycznego odbycia walnego zgromadzenia.

Likwidacja spółki

Zakończenie działalności spółki z o.o. jest możliwe po uprzednim przeprowadzeniu sformalizowanej procedury likwidacyjnej. W jej trakcie likwidatorzy (którymi są co do zasady członkowie zarządu) powinni zakończyć bieżącą działalność spółki, spłacić jej zobowiązania i odzyskać należności spółki od dłużników, a następnie upłynnić majątek spółki.
Prosta spółka akcyjna, obok tradycyjnej likwidacji, przewiduje również możliwość tzw. likwidacji uproszczonej. Polega ona na przejęciu całego majątku spółki przez jedno z akcjonariuszy. Warto jednak zaznaczyć, że ten tryb likwidacji, uzależniony jest od zezwolenia sądu rejestrowego, który wyrazi zgodę jedynie po wcześniejszym uprawdopodobnieniu, że uproszczona likwidacja nie doprowadzi do pokrzywdzenia wierzycieli ani pozostałych akcjonariuszy.

Podsumowanie

Jak zostało zasygnalizowane na wstępie, nie ulega wątpliwości, że to spółka z o.o. w dalszym ciągu cieszy się największą popularnością. Niemniej jednak naszym zdaniem, PSA stanowi ciekawą alternatywę, przeznaczą w szczególności do wykorzystania w innowacyjnym biznesie. Forma prostej spółki akcyjnej przede wszystkim sprawdzi się w przypadku przedsięwzięć obarczonych większym niż przeciętne ryzykiem gospodarczym (np. PSA to dobra forma spółki gdy prowadzisz start-up). Z jednej strony bowiem jako spółka kapitałowa, gwarantuje ograniczenie osobistej odpowiedzialności akcjonariuszy za zobowiązania spółki. Z drugiej strony natomiast, nie wymaga zaangażowania znacznych zasobów finansowych. Wkładem do PSA mogą być praca świadczona przez akcjonariusza, posiadającego niezbędną wiedzę i umiejętności w danej dziedzinie. Co więcej, PSA daje możliwość elastycznego ukształtowania struktury wewnętrznej w spółce, tak aby, uprawnienia akcjonariuszy nie zależały wyłącznie od wielkości ich kapitałowego zaangażowania, ale również od osobistych zdolności. Monistyczny model zarządzania spółką, może być z kolei szczególnie atrakcyjny dla inwestorów zagranicznych. Nadto, w przypadku ewentualnego niepowodzenia przedsięwzięcia, uproszczona procedura likwidacji pozwoli przyspieszyć zakończenie działalności spółki.
Powyższe nie oznacza oczywiście, że spółka z o.o. powinna stracić uznanie przedsiębiorców. Bez dwóch zdań, ten typ spółki nadal sprawdzi się w przypadku klasycznych przedsięwzięć.

• Niezależnie jednak od tego, którą spółkę wybierzesz, zapraszamy do kontaktu z kancelarią.
  Pomożemy Ci zarówno przygotować umowę spółki na miarę Twoich założeń biznesowych,
  jak również opracujemy dla Ciebie niezbędną dokumentację korporacyjną wykorzystywaną w bieżącej działalności spółki.
  zapraszamy do kontaktu

Artykuł Prosta spółka akcyjna, a spółka z o.o. – którą spółkę wybrać? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

Na początek wyjaśnimy, czym w ogóle jest prosta spółka akcyjna – w skrócie P.S.A.?
Otóż Prosta Spółka Akcyjna jest spółką kapitałową.

Co to znaczy?

W polskim porządku prawnym mamy do czynienia z dwoma rodzajami spółek: osobowymi oraz kapitałowymi.

Czym są spółki osobowe?

Spółki osobowe, jak sama nazwa wskazuje opierają się na osobach – wspólnikach, to oni są fundamentem. Spółki osobowe tworzone są przez wspólników, którzy rzadko kiedy się zmieniają, a co najistotniejsze wspólnicy Ci co do zasady odpowiadają za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem.

Do spółek osobowych zaliczamy:

• spółkę jawną
• spółkę partnerską
• spółkę komandytową
• spółkę komandytowo-akcyjną.

Czym są spółki kapitałowe?

Z kolei spółki kapitałowe oparte są o kapitał, tj. środki pieniężne, ruchomości, nieruchomości, prawa zbywalne. Wspólnicy – udziałowcy w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) – akcjonariusze w spółce akcyjnej (S.A.) nie odpowiadają za zobowiązania spółki.

Prosta Spółka Akcyjna (P.S.A.). zalicza się obok sp. z o.o. i S.A. do spółek kapitałowych. Tym samym już z samego faktu zaliczenia prostej spółki akcyjnej do spółek kapitałowych wynika pierwsza cecha P.S.A. i jednocześnie biznesowa korzyść – wspólnicy, tj. akcjonariusze nie odpowiadają za zobowiązania spółki. Spółka jako osobny podmiot działa w obrocie i w przypadku jej niewypłacalności akcjonariusze nie odpowiadają za jej zobowiązania.

Czym jest Prosta Spółka Akcyjna?

Niemniej, warto zwrócić uwagę na pewne odmienności od pozostałych dwóch spółek kapitałowych, tj. sp. z o.o. i S.A., które niejako pozwalają postawić tezę, że Prosta Spółka Akcyjna (P.S.A.) jest swego rodzaju hybrydową spółką, łączącą zarówno cechy spółki kapitałowej, jak i osobowej.

Pierwszą odrębnością dotyczącą P.S.A., wprowadzoną w polskim systemie prawnym, w odniesieniu do spółek kapitałowych jest możliwość wnoszenia wkładu w postaci pracy lub usług.
W przypadku sp. z o.o. czy S.A. takiej możliwości nie ma. W praktyce oznacza to, że osoba, której kapitałem są: wiedza i umiejętności ma realną możliwość założenia spółki i rozpoczęcia działalności dzięki inwestorom, którzy wniosą do spółki wkład pieniężny.

Prosta Spółka Akcyjna – kapitał zakładowy

W ramach P.S.A. nie ma oznaczenia kapitału zakładowego, a wspólnicy mają bardzo elastyczne możliwości kształtowania ustroju spółki. Co do zasady bowiem, w przypadku spółek kapitałowych, a więc sp. z o.o. oraz S.A., to kapitał stanowi filar tejże spółki. W przypadku P.S.A. nie mówimy o kapitale zakładowym, lecz o kapitale akcyjnym. Kapitał akcyjny tworzony jest z wkładów pieniężnych oraz niepieniężnych wnoszonych przez akcjonariuszy i powinien wynosić co najmniej 1 złoty. Ponadto, wkłady pieniężne mogą zostać wniesione w terminie 3 lat od objęcia akcji. Kapitał akcyjny jest niezbędny do działania spółki na rynku, jednak w porównaniu do pozostałych spółek kapitałowych, ustalanie wysokości oraz funkcjonowanie kapitału jest mniej rygorystyczne i sformalizowane.

W przypadku prostej spółki akcyjnej, kapitał akcyjny nie pełni więc kluczowej roli w ustalaniu wewnętrznego układu sił wpływających na jej działanie, w przeciwieństwie do innych spółek kapitałowych.

Co więcej, wspólnikom P.S.A. pozostawiono wiele możliwości kształtowania zasad funkcjonowania tej spółki, co sprawia, że nie jest możliwe proste jej umiejscowienie wśród spółek kapitałowych. Podkreślić należy, że P.S.A. pozwala dawać szerokie uprawnienia akcjonariuszom w postaci ich uprzywilejowania, np. przez wprowadzenie tzw. akcji założycielskich. Emisja tych akcji gwarantuje założycielom spółki, że kolejne emisje nowych akcji nie będą skutkować spadkiem liczby głosów, które posiadają w stosunku do ogólnej liczby głosów w spółce. Akcje założycielskie zapewniają więc zachowanie siły głosu, a nie udziału w kapitale spółki. Do innych odrębności w funkcjonowaniu P.S.A. korzystnych dla akcjonariuszy możemy ponadto zaliczyć uzyskanie przez nich praw niezależnie od pokrycia akcji, jak również swobodne ustalanie wypłat z kapitału akcyjnego.

Zarządzanie Prostą Spółką Akcyjną

Kolejnym wyłomem w stosunku do dotychczas funkcjonującego w polskim porządku prawnym systemu prawa handlowego jest możliwość wyboru systemu zarządzania prostą spółką akcyjną.

Ustawodawca przewidział dwa alternatywne modele organizacyjne P.S.A.:

1. dualistyczny (charakterystyczny dla polskiego prawa spółek);
2. monistyczny (występujący przykładowo w jurysdykcjach anglosaskich czy romańskich, a ponadto możliwy w zarejestrowanej w Polsce spółce europejskiej).

Zarządzanie Prostą Spółką Akcyjną – model dualistyczny

Model dualistyczny w prostej spółce akcyjnej zakłada istnienie zarządu, posiadającego kompetencje zarządcze zarówno w zakresie kierowania spółką, prowadzenia jej spraw, jak i reprezentacji spółki oraz fakultatywnej rady nadzorczej, która stanowi organ nadzoru. W przedstawionym modelu zarząd i rada nadzorcza są odrębnymi organami, a ich kompetencje są instytucjonalnie rozdzielone. Ponadto, w przypadku niepowołania rady nadzorczej, nadzór wykonują akcjonariusze.

Zarządzanie Prostą Spółką Akcyjną – model monistyczny

Model monistyczny zakłada natomiast istnienie rady dyrektorów (lub dyrektora) – jednego organu, który skupia w sobie zarówno kompetencje zarządcze, jak i nadzorcze. Model ten przewiduje możliwość (ale nie obowiązek – co będzie istotne zwłaszcza w P.S.A. niewielkich rozmiarów) funkcjonalnego podziału zadań pomiędzy:

• dyrektorów wykonawczych (posiadających uprawnienia do kierowania sprawami spółki i jej reprezentacji) oraz
• dyrektorów niewykonawczych (posiadających uprawnienia kontrolne).

Dyrektorzy mogą wchodzić w skład komitetów, odpowiadających funkcjonalnemu podziałowi zadań, co ma w założeniu minimalizować ryzyko wystąpienie konfliktu interesów w ramach jednego organu.

Prosta Spółka Akcyjna – likwidacja spółki

Warto również wspomnieć, że ustawodawca względem P.S.A. przewidział odrębne regulacje w zakresie likwidacji spółki. Oprócz przeprowadzenia likwidacji w sposób analogiczny do likwidacji spółek kapitałowych, istnieje również możliwość rozwiązania spółki w ramach tzw. likwidacji uproszczonej. Rozwiązaniem charakterystycznym dla prostej spółki akcyjnej jest więc możliwość skorzystania z niewystępującego dotychczas w ramach spółek kapitałowych rodzaju likwidacji spółki poprzez przejęcie całego majątku spółki przez jednego akcjonariusza.

Jak wskazaliśmy powyżej, prosta spółka akcyjna jest spółką kapitałową o szczególnym charakterze, która ma cechy zarówno spółki kapitałowej, jak i osobowej. Wprowadzenie przepisów dotyczących P.S.A. spotkało się jednak z krytycznymi głosami. Zarzucano, że tworzenie nowych rodzajów spółek, podczas gdy w polskim porządku prawnym funkcjonują spółki osobowe i kapitałowe, jest bezcelowe, a lepszym rozwiązaniem byłoby udoskonalić te już istniejące.

Odnosząc się do sceptycznych ocen warto podkreślić, że rozwiązanie wprowadzone przez polskiego ustawodawcę nie jest rozwiązaniem nieznanym ustawodawstwu europejskiemu, jak również amerykańskiemu. Przykładowo, od 2006 r. w Finlandii obowiązuje regulacja, zgodnie z którą udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością i akcje w spółkach akcyjnych co do zasady nie mają wartości nominalnej. We Francji od 2009 r. funkcjonuje uproszczona spółka akcyjna, której kapitał zakładowy wynosi 1 euro. Podobnie w Luksemburgu, gdzie w uproszczonej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością kapitał zakładowy powinien wynosić od 1 do 12 tysięcy euro. W USA natomiast coraz większą popularnością cieszą się spółki hybrydowe łączące cechy spółek osobowych i kapitałowych. Jak więc można zauważyć, podobne rozwiązania funkcjonują obecnie w zagranicznych porządkach prawnych.

Dla kogo Prosta Spółka Akcyjna?

W naszej ocenie brak było dotychczas rozwiązania prawnego skrojonego na potrzeby biznesów innowacyjnych, dynamicznie rozwijających się, głównie dla ludzi posiadających pomysł i wiedzę. Udoskonalenie innych rodzajów spółek pod potrzeby na przykład startupów byłoby z pewnością utrudnione. Utworzenie zupełnie nowej formy prawnej – prostej spółki akcyjnej P.S.A. jest więc innowacyjnym rozwiązaniem, którego funkcjonowanie w praktyce będziemy obserwować w najbliższych latach.

Podsumowując, utworzenie w polskim porządku prawnym nowego rodzaju spółki kapitałowej, jakim jest prosta spółka akcyjna, może stanowić odpowiedź na potrzeby współczesnych przedsiębiorców i inwestorów.

• Jeżeli planujesz prowadzenie swojej działalności w formie prostej spółki akcyjnej lub chcesz uzyskać więcej informacji na temat jej funkcjonowania:
  zapraszamy do kontaktu

• O P.S.A. nagraliśmy też cykl podcastów – zapraszamy do ich odsłuchania na naszym kanale YouTube – link do pierwszego odcinka:
  Prosta Spółka Akcyjna – YouTube Legalne Spotkania

Pytania związane z Prostą Spółką Akcyjną:

1. Co to jest prosta spółka akcyjna?

   Prosta spółka akcyjna to rodzaj spółki akcyjnej, który jest prostszy i może być założony przez jedną lub więcej osób w dowolnym celu, dopóki nie jest to sprzeczne z prawem. Oprócz tego, osoby prawne, takie jak inne spółki, również mogą założyć prostą spółkę akcyjną.

2. Czy prosta spółka akcyjna płaci ZUS?

   W sytuacji gdy w PSA występuje tylko i wyłącznie jeden akcjonariusz – nie jest on zobowiązany do uiszczania składek ZUS. Natomiast jeśli akcjonariusz prostej spółki akcyjnej, wkłada swoją pracę lub usługi do spółki, wtedy podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność. W związku z tym prosta spółka akcyjna musi odprowadzać wtedy  składki ZUS.

3. Czym różni się prosta spółka akcyjna od spółki akcyjnej?

   Różnica między prostą spółką akcyjną (PSA) a spółką akcyjną polega na minimalnym kapitale zakładowym. W PSA wystarcza symboliczna złotówka, podczas gdy w spółce akcyjnej minimalny kapitał wynosi 100.000 zł. W PSA można wnosić prawa majątkowe oraz wkład w postaci usług i pracy. 

Artykuł Prosta Spółka Akcyjna – o co w niej chodzi? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

Jeżeli wobec twojego dłużnika ogłoszono upadłość konsumencką jako wierzyciel możesz dochodzić odzyskania swoich należności.
Poniżej wyjaśnimy, w jaki sposób zgłosić wierzytelność w postępowaniu upadłościowym.

Czym jest zgłoszenie wierzytelności?

Zgłoszenie wierzytelności jest sposobem na dochodzenie swoich należności i polega na zgłoszeniu swojego udziału w postępowaniu upadłościowym, które toczy się wobec dłużnika.

Krok po kroku – jak zgłosić wierzytelność?

Dotychczas zgłoszenia wierzytelności dokonywało się pisemnie na formularzu w dwóch egzemplarzach. Obecnie, w związku z faktem, że postępowanie upadłościowe zostało przeniesione do Internetu, wierzytelność należy zgłosić za pośrednictwem platformy Krajowy Rejestr Zadłużonych właściwemu syndykowi przypisanemu do postępowania. Zmiana ta obowiązuje postępowaniach, które zostały otwarte po 1 grudnia 2021 r. Aktualnie więc syndyk, z pewnymi wyjątkami, uwzględni zgłoszenie wierzytelności dokonane jedynie w formie elektronicznej.

Jeżeli jesteś wierzycielem i chcesz dokonać zgłoszenia wierzytelności, w pierwszej kolejności musisz założyć konto w Krajowym Rejestrze Zadłużonych i zalogować się do systemu.

• Zgłoszenia dokonuje się po kliknięciu opcji Nowy wniosek
• wybierając wzór pisma o numerze 30048 – „Zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym”.
• Po wybraniu odpowiedniego wzoru w pierwszej kolejności trzeba wpisać sygnaturę akt sprawy, a następnie wprowadzić swoje dane jako wierzyciela.
• Dane, które musisz uzupełnić to między innymi imię, nazwisko, PESEL i miejsce zamieszkania, natomiast jeżeli jesteś przedsiębiorcą – firmę, pod którą działasz, siedzibę, adres oraz NIP.
• W dalszej części zgłoszenia należy określić swoją wierzytelność.
  Pamiętaj, żeby dokładnie wskazać wysokość wierzytelności wraz z należnymi odsetkami, wpisać dokładną kwotę oraz termin jej płatności.
• Do zgłoszenia trzeba załączyć odpowiednie dowody stwierdzające istnienie wierzytelności, np. niezapłacone faktury VAT, nakazy zapłaty czy umowy. Musisz również wskazać:
  – do jakiej kategorii wierzytelność jest zaliczana;
  – czy ma charakter pieniężny;
  – stan sprawy, jeżeli co do wierzytelności toczy się postępowanie sądowe, administracyjne, sądowo administracyjne lub przed sądem polubownym;
  – czy wierzytelność jest zabezpieczona i w jaki sposób (np. zastawem, zastawem rejestrowym czy hipoteką).
• Pamiętaj również o załączeniu numeru rachunku bankowego wierzyciela, na który będą wypłacane wierzytelności po ustaleniu planu spłaty w postępowaniu upadłościowym.

Po uzupełnieniu wszystkich informacji i zamieszczeniu załączników, ostatnim krokiem jest podpisanie zgłoszenia wierzytelności za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego, profilu zaufanego lub podpisu elektronicznego. Gotowy i  podpisany wniosek jest gotowy do wysyłki w systemie KRZ.

Zgłoszenie wierzytelności można wysłać samodzielnie, jednak możliwe jest również dokonanie zgłoszenia jako pełnomocnik, kurator czy inny przedstawiciel ustawowy.

W razie wątpliwości z wypełnianiem formularza zachęcamy do skorzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, np. radcy prawnego, który w Twoim imieniu zgłosi wierzytelność.

Termin zgłoszenia wierzytelności:

Jeżeli chcesz uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym i zgłosić swoją wierzytelność, powinieneś tego dokonać w terminie 30 dni od daty obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości dłużnika. Warto zaznaczyć, że zgłoszenie wierzytelności w terminie jest wolne od opłat.

Zgłoszenie wierzytelności po terminie w postępowaniu upadłościowym:

Jeżeli nie zdążyłeś zgłosić swojej wierzytelności w odpowiednim czasie, nie oznacza to, że zostałeś pozbawiony takiej możliwości. Złożenie wniosku po terminie będzie się jednak wiązało z poniesieniem dodatkowej opłaty, nawet jeżeli spóźnienie nastąpiło nie z twojej winy i na przykład nie wiedziałeś o ogłoszeniu upadłości Twojego dłużnika. Opłata za zgłoszenie wierzytelności po terminie w 2023 roku, tj. zryczałtowane koszty postępowania, które stanowią równowartość 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, obecnie  w maju 2023 opłata po terminie wynosi 1010,49 złotych.

Podsumowanie:

Jeżeli więc chcesz odzyskać należności, które przysługują ci względem dłużnika, który ogłosił upadłość konsumencką, musisz podjąć odpowiednie działania i dokonać zgłoszenia swojej wierzytelności.

Mamy świadomość, że zgłaszanie wierzytelności w systemie KRZ może rodzić wiele wątpliwości.
Jeśli nie wiesz, w jaki sposób wypełnić wniosek i chcesz tego dokonać w sposób prawidłowy, warto zastanowić się nad skorzystaniem z usług profesjonalnego pełnomocnika.

W razie pytań zapraszamy do kontaktu →

Artykuł Jak zgłosić wierzytelność w postępowaniu upadłościowym? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

Jeżeli nie posiadasz środków pieniężnych na spłatę Twoich zobowiązań to najpewniej to postępowanie upadłościowe będzie najlepszą drogą do oddłużenia.

Co istotne, a być może o tym nie wiedziałeś, przygotowanie wniosku o ogłoszenie upadłości i ogłoszenie upadłości nie wymaga dużych środków finansowych, a w wielu przypadkach może zostać przeprowadzone za darmo.

Kto może ubiegać się o upadłość konsumencką?

Jak już we wstępie wskazaliśmy, upadłość konsumencka to postępowanie o ogłoszenie upadłości osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, tj. nieprowadzących swojej firmy.

Co więcej, jeżeli kiedyś prowadziłeś firmę nie dyskwalifikuje Cię to do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. A jeżeli prowadzisz firmę i chciałbyś skorzystać z postępowania dotyczącego konsumentów, możesz zamknąć działalność i również złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Żeby złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej musisz wykazać, że nie jesteś w stanie spłacać swoich wymagalnych zobowiązań.

W związku z powyższym, do przygotowania wniosku warto zebrać dokumenty, z których wynika:

• kto jest Twoim wierzycielem,
• jakie masz długi, ich wysokość, termin wymagalności,
• jaki masz majątek.

Krok po kroku – jak napisać wniosek o upadłość konsumencką

W pierwszej kolejności ważne jest zebranie dokumentacji potwierdzającej istnienie długów, ich wysokość oraz dane wierzycieli na rzecz których masz długi.

We wniosku o ogłoszenie upadłości powinieneś wskazać przyczyny powstania niewypłacalności.
Warto opisać w sposób szczegółowy co doprowadziło do zadłużenia i braku możliwości spłaty długów.

Sposoby składnia wniosku o upadłość konsumencką:

• przez internet: wniosek o upadłość konsumencką elektronicznie
• w formie papierowej: poprzez wniosek do sądu upadłościowego

Jednakże aktualnie wszystkie postępowania toczą się w systemie teleinformatycznym i nawet jeżeli złożysz wniosek w formie papierowej, w trakcie postępowania po ogłoszeniu upadłości będziesz musiał założyć konto w systemie – Krajowym Rejestrze Zadłużonych. Przez ten system dochodzi do wymiany korespondencji z syndykiem i sądem.

Dlatego też warto już na etapie składania wniosku o ogłoszenie upadłości założyć konto w systemie Krajowego Rejestru Sądowego.
Możliwe jest oczywiście skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, np. radcy prawnego, który złoży za Ciebie taki wniosek.
W celu przygotowania takiego wniosku skontaktuj się z naszą kancelarią.

Porady dla osób składających wniosek o upadłość konsumencką

 Jeżeli składasz sam wniosek o ogłoszenie upadłości, koniecznie zwróć uwagę na podanie wszelkich informacji istotnych dla oceny Twojej sytuacji.
Zbierz dokumentację dotyczącą Twoich długów, wskaż prawidłowo wszystkich znanych Ci wierzycieli, kwoty zobowiązań oraz majątek jaki posiadasz.

Biorąc pod uwagę możliwe negatywne konsekwencje, jakie niesie za sobą podanie informacji niepełnych lub nieprawdziwych, warto skonsultować przygotowanie wniosku o ogłoszenie upadłości lub skorzystanie z pomocy pełnomocnika.

Jeżeli jesteś na etapie zastanawiania się, czy warto złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości, najpewniej Twoja sytuacja finansowa jest bardzo trudna.
Jest to też duże obciążenie psychiczne i łatwo popełnić błąd, nie zauważyć i nie wskazać istotnych dla sprawy okoliczności.
Mając na uwadze jak istotne jest doprowadzenie do oddłużenia, warto rozważyć wsparcie profesjonalisty.

Co więcej, w pewnych sytuacjach warto zastanowić się, czy aby na pewno prowadzenie postępowania upadłościowego jest najlepszym rozwiązaniem.
Nawet bowiem, jeżeli nie jesteś w stanie spłacać Twoich długów, być może w inny sposób możliwe jest oddłużenie, np. przez ustalenie z wierzycielami spłaty na ich rzecz.

Warto jednak wiedzieć, że możliwe jest skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika nawet bez ponoszenia jakichkolwiek kosztów.

Jeżeli nie jesteś w stanie ponieść kosztów pełnomocnika, a nie potrafisz sam przygotować wniosku o ogłoszenie upadłości możliwe jest również zawnioskowanie o pełnomocnika z urzędu.

Co również istotne, we wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu możesz wskazać konkretnego pełnomocnika,
który chciałbyś żeby Cię reprezentował i przygotował dla Ciebie wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Podsumowanie

 Upadłość konsumencka dla wielu osób jest jedynym rozwiązaniem na oddłużenie. Warto rozważyć takie postępowanie.
Jeżeli jednak nie wiesz jak przygotować wniosek, nie chcesz popełnić błędu lub wskazać nieprawdziwych lub niepełnych informacji,
warto zastanowić się nad skorzystaniem z pomocy profesjonalnego pełnomocnika.

W ramach kancelarii przygotowujemy wnioski o ogłoszenie upadłości, reprezentujemy zarówno dłużników jak i wierzycieli.
W razie pytań zapraszamy do kontaktu.

Artykuł Upadłość konsumencka i jej koszty pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

W efekcie powstała instytucja upadłości konsumenckiej. Wydarzenia ostatnich lat, takie jak pandemia COVID-19 i jej ekonomiczne skutki, rosnąca inflacja, wysokie ceny energii, czy też wysokie stopy procentowe sprawiają, że popularność tego rozwiązania stale rośnie, a wydziały upadłościowe w sądach mierzą się z coraz większą liczbą wniosków o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Należy pamiętać, że choć upadłość konsumencka sprawia wrażenie instytucji bardzo korzystnej dla osób i co do zasady rzeczywiście pozwala uwolnić się od znacznej części zadłużenia to jednak nie jest ona idealna dla każdego.

Poniżej wyjaśnimy co trzeba wiedzieć o upadłości konsumenckiej przed jej ogłoszeniem tak, aby była ona dla dłużnika rzeczywiście korzystna, a nie stanowiła dla niego i jego rodziny kolejnego problemu.

1. Dla kogo upadłość konsumencka

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na odrębności upadłości konsumenckiej od upadłości przedsiębiorcy. Przy czym warto zaznaczyć, że upadłość konsumencka jest terminem potocznym i określenie to nie jest precyzyjne.

Rzeczywiście, sąd nie może orzec upadłości konsumenckiej wobec przedsiębiorców, ale nie oznacza to, że każda osoba, która nie jest przedsiębiorcą może skutecznie złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Wynika to z art. 5 prawa upadłościowego, w którym to przepisie jest mowa o tym, do kogo stosuje się ogólne postępowanie upadłościowe. W przepisie tym oprócz przedsiębiorców wskazani zostali również m.in. wspólnicy spółek osobowych, którzy ponoszą odpowiedzialność za zobowiązania tych spółek oraz wspólnicy spółki partnerskiej.

Oznacza to, że wymienieni w przepisie wspólnicy, nawet gdy sami nie są przedsiębiorcami nie będą mogli skorzystać z upadłości konsumenckiej.

Warto również zaznaczyć, że nieposiadanie statusu przedsiębiorcy jest ważne w momencie złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Jeżeli działalność zostanie wykreślona z CEIDG to od tej chwili możliwe jest już skuteczne złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej (to samo dotyczy faktu bycia wspólnikiem spółki).

Należy też podkreślić, że zawieszenie działalności lub faktyczne jej zaprzestanie bez wykreślenia z CEIDG nie pozbawia nas statusu przedsiębiorcy i sąd powinien oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości takiej osoby.

2. Przesłanki upadłości konsumenckiej i koszty ogłoszenia

Gdy spełniony jest warunek nieprowadzenia działalności gospodarczej jedyną przesłanką ogłoszenia upadłości pozostaje niewypłacalność wnioskodawcy.

Do niewypłacalności dochodzi wtedy, gdy dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Przyjmuje się, że dłużnik jest niewypłacalny jeżeli nie jest w stanie spłacać swoich zobowiązań, a jego zaległości sięgają co najmniej trzech miesięcy.

Opłata sądowa za złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości wynosi 30 zł.

3. Postępowanie Internetowe

Jak już wspomniano na wstępie, obecnie postępowanie upadłościowe zostało przeniesione głównie do Internetu i odbywa się za pośrednictwem platformy Krajowy Rejestr Zadłużonych.

Złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, czyli właśnie tzw. upadłości konsumenckiej jest jednak objęte wyjątkiem i taki wniosek może zostać złożony przez wnioskodawcę również fizycznie w sądzie przy użyciu specjalnego formularza.

Należy jednak pamiętać, że prowadzone przez syndyka postępowanie po ogłoszeniu upadłości również będzie się toczyło w systemie KRZ i do jego prawidłowego prowadzenia konieczne będzie posiadanie zarówno podpisu elektronicznego (najczęściej korzysta się tu z Profilu Zaufanego), jak też konta w systemie KRZ.

Jedną z pierwszych rzeczy, o którą poprosi syndyk to założenie konta w systemie, dlatego warto zrobić to już wcześniej.

Złożenie wniosku w systemie KRZ jest stosunkowo skomplikowane i czasochłonne, dlatego jeżeli dłużnik decyduje się na skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika musi się liczyć z kosztem obsługi wynoszącym nawet kilka tysięcy złotych.

4. Po ogłoszeniu upadłości

Zanim dłużnik zdecyduje się na złożenie wniosku powinien wziąć pod uwagę konsekwencje, które wiążą się z ogłoszeniem upadłości.

Po ogłoszeniu upadłości przez sąd upadły będzie miał ograniczony dostęp do swojego majątku i musi liczyć się z perspektywą jego likwidacji. Wyznaczony przez sąd syndyk zwraca się do upadłego o wydanie majątku i dokumentacji, która pozwoli ustalić mu możliwości zarobkowe upadłego i przejąć zarząd nad tym majątkiem.

W celu jak największej spłaty wierzycieli syndyk ma prawo zająć wynagrodzenie upadłego i środki na koncie bankowym (oczywiście do określonej w przepisach wysokości), jak również w toku likwidacji może sprzedać nieruchomości upadłego, a także inne składniki jego majątku za wyjątkiem sprzętów niezbędnych w codziennym funkcjonowaniu jak np. lodówka, czy pralka.

W przypadku sprzedaży lokalu, w którym mieszka upadły będzie on musiał go opuścić i przeprowadzić się w inne miejsce. Syndyk wydziela ten cel odpowiednie środki na wniosek upadłego. Upadły może otrzymać środki ze sprzedaży nieruchomości w kwocie pokrywającej koszty najmu za okres od 12 do 24 miesięcy,

Należy pamiętać, że w czasie trwania postępowania upadły traci możliwość swobodnego zarządzania majątkiem, który został włączony do masy upadłości. Upadły nie będzie więc miał przykładowo możliwości sprzedaży auta we własnym zakresie, czy też przepisania lub sprzedania mieszkania. Utrudnione będzie również uzyskanie jakichkolwiek pożyczek, bez względu na ich cel.

Należy pamiętać, aby nie próbować ukrywać przed syndykiem majątku lub informacji o osiąganych dochodach, ponieważ konsekwencje takiego działania mogą być bolesne dla upadłego.

Zgodnie z treścią art. 491¹⁰ § 2 prawa upadłościowego jeżeli upadły nie wskaże lub nie wyda syndykowi całego majątku, niezbędnych dokumentów lub w inny sposób nie wykonuje ciążących na nim obowiązków, sąd może umorzyć postępowanie i dłużnik nie uwolni się od swoich zobowiązań.

Sąd może również umorzyć postępowanie, jeżeli dane podane przez dłużnika we wniosku o ogłoszenie upadłości są niezgodne z prawdą lub niezupełne.

5. Plan spłaty

Głównym zadaniem syndyka jest sporządzenie projektu plany spłaty wierzycieli. Syndyk po ustaleniu możliwości zarobkowych upadłego ustali jaką kwotę miesięcznie może on przeznaczać, aby w jak największym stopniu spłacić wierzycieli.

Tylko w szczególnych przypadkach sąd może umorzyć zobowiązania upadłego bez ustalania planu spłaty. Dzieje się tak tylko, jeżeli osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że jest on trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.

W toku postępowania syndyk i sąd wezmą również pod uwagę zachowania upadłego sprzed ogłoszenia upadłości i na podstawie tych informacji sąd może wydać postanowienie o odmowie ustalenia planu spłaty. Takie postanowienie sąd może wydać jeżeli upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień w sposób celowy, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań, a także jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w stosunku do upadłego prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań

W takiej sytuacji zobowiązania upadłego nie zostaną umorzone.

Podsumowując, należy podkreślić, że choć upadłość konsumencka jest obecnie atrakcyjną perspektywą dla zadłużonych osób, to dłużnik powinien przemyśleć, czy złożenie takiego wniosku nie będzie się wiązało dla niego ze zbyt wieloma trudnościami. Warto w tym celu skontaktować się ze specjalistą, który pomoże ocenić sytuację majątkową i życiową dłużnika, a także pomoże przygotować odpowiedni wniosek o ogłoszenie upadłości.

Artykuł Co musisz wiedzieć o upadłości konsumenckiej przed jej ogłoszeniem? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

W tym wpisie postaramy się odpowiedzieć na jak najwięcej nurtujących Was pytań.

Obowiązki prowadzącego sklep internetowy w Polsce w związku z wejściem w życie Dyrektywy Omnibus

1. Po pierwsze, osoba prowadząca sklep internetowy zobowiązana jest do udostępnienia informacji o:

• adresie przedsiębiorstwa (adresie prowadzonej przez siebie firmy)
• adresie poczty elektronicznej (adres e-mail)
• numerze telefonu, pod którymi konsument może szybko i efektywnie kontaktować się z przedsiębiorcą.

2. Po drugie, jeżeli dajesz możliwość dodawania opinii o produktach wystawianych przez konsumentów, jesteś zobowiązany podać informacje o tym, czy i w jaki sposób zapewniasz, że publikowane opinie pochodziły od konsumentów, którzy używali danego produktu lub go nabyli (nie dotyczy to opinii publikowanych przed 1 stycznia 2023 r.).

3. Dostawca internetowej platformy handlowej ma obowiązek podania informacji, czy osoba oferująca produkty na platformie jest przedsiębiorcą. Czym jest internetowa platforma handlowa dowiesz się w dalszej części wpisu. Jest to kolejna zmiana wprowadzona Dyrektywą Omnibus.

Większość osób kojarzy jednak hasło Omnibus z obowiązkami związanymi z informacją o cenie przy jej obniżce.
Dyrektywa wprowadza względem przedsiębiorców prowadzących sklep internetowy, aby w każdym przypadku obniżenia ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie zamieścili informację o najniższej cenie tego towaru lub usługi obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, natomiast jeśli produkt lub usługa jest w sprzedaży krócej niż 30 dni, przedsiębiorca ma obowiązek zamieszczenia informacji o najniższej cenie, która obowiązywała od dnia wprowadzenia tego towaru lub usługi do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki.

Dodatkowo, gdy prowadzący sklep internetowy wprowadził w swoim sklepie indywidualne dostosowanie ceny na podstawie zautomatyzowanego podejmowania decyzji, zobowiązany jest o tym informować.

Jak widać po powyższym, zmiany mają na celu przede wszystkim szersze informowanie konsumentów o stosowanych względem nich praktykach przez podmioty sprzedające swoje produkty za pomocą sklepu internetowego.

Nowe definicje zawarte w dyrektywie Omnibus

Dyrektywa wprowadza ponadto nowe definicje:

1. internetowa platforma handlowa – usługę korzystającą z oprogramowania, w tym strony internetowej, części strony internetowej lub aplikacji, obsługiwanego przez przedsiębiorcę lub w jego imieniu, która umożliwia konsumentom zawieranie umów na odległość z innymi przedsiębiorcami lub konsumentami;
2. dostawca internetowej platformy handlowej – przedsiębiorca, który umożliwia korzystanie lub obsługuje, lub dostarcza oprogramowanie, stronę internetową, część strony internetowej lub aplikację umożliwiające konsumentom w ramach internetowej platformy handlowej, zawieranie umów na odległość z innymi przedsiębiorcami lub konsumentami;
3. produkt – rozumie się przez to każdy towar lub usługę, w tym nieruchomości, usługi cyfrowe, treści cyfrowe, prawa i obowiązki wynikające ze stosunków cywilnoprawnych.

Powyższe zmiany nie muszą powodować konieczności modyfikacji regulaminu sklepu internetowego. Warto zweryfikować treść stosowanego dotychczas regulaminu i sprawdzenie, czy nasz regulamin spełnia te wymogi. Niemniej, informacje o wykonywaniu niektórych obowiązków przez przedsiębiorców można dodatkowo zamieścić w treści regulaminu, jak również rozszerzyć regulamin o wyżej wskazane definicje.

Same informacje o tym, czy i w jaki sposób weryfikowane są opinie można umieścić na stronie internetowej bezpośrednio przy zamieszczonych opiniach (implementacja narzędzia do informacji o opiniach), a opcjonalnie również dokonać zmiany w regulaminie sklepu internetowego.

Jeżeli stosujesz indywidualne dostosowanie ceny na podstawie zautomatyzowanego podejmowania decyzji, poprzez profilowanie czy wykorzystywanie algorytmów regulaminie – obowiązek informacyjny może zostać zrealizowany np. poprzez przekazanie bezpośredniej informacji konsumentowi, w momencie gdy zaproponowana mu cena została indywidualnie, a dodatkowo poprzez umieszczenie stosownego oświadczenia o korzystaniu z indywidualnego dostosowania ceny w regulaminie sklepu internetowego.

Obowiązek wskazania najniższej ceny towaru lub usługi obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki nie wpływa na treść regulaminu. obniżona cena powinna być każdorazowo umieszona obok produktu na stronie internetowej. Oczywiście opcjonalnie można umieścić informację, iż przedsiębiorca stosuje się do nałożonego obowiązku informacyjnego w treści regulaminu sklepu internetowego.

Sprzedaż treści cyfrowych 

Jeżeli jednak w ramach prowadzonego przez Ciebie sklepu internetowego zawierane są umowy o dostarczanie treści cyfrowych, które nie są dostarczane na nośniku materialnym, wprowadzone zostały zmiany dotyczące prawa odstąpienia od umowy, o które należy rozszerzyć regulamin sklepu internetowego:

W obowiązującym stanie prawnym konsumentowi nie przysługuje prawo do odstąpienia od takiej umowy, jeżeli spełnianie świadczenia rozpoczęło się za wyraźną zgodą konsumenta przed upływem terminu do odstąpienia od umowy i po poinformowaniu go przez przedsiębiorcę o utracie prawa do odstąpienia od umowy. Zmiana przepisu polega na dodaniu elementu przyjęcia przez konsumenta do wiadomości informacji o utracie prawa do odstąpienia od umowy oraz wymogu przekazania przez przedsiębiorcę potwierdzenia otrzymania zgody zgodnie z art. 15 ust. 2 albo art. 21 ust. 1 Ustawy o prawach konsumenta (zgoda na dostarczenie treści cyfrowych w okolicznościach powodujących utratę prawa odstąpienia od umowy);

W związku z nowelizacją dodano również nowy przepis w zakresie obowiązków konsumenta po odstąpieniu od umowy – w przypadku odstąpienia od umowy o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, konsument jest zobowiązany zaprzestać korzystania z tej treści cyfrowej lub usługi cyfrowej i udostępniania ich osobom trzecim.

Zmiany dotyczące e-commerce (strony, aplikacje, sklepy internetowe), w których sprzedawane są treści cyfrowe, np. e-booki, są dalej idące niż względem podmiotów prowadzących sprzedaż innych przedmiotów za pomocą sklepów internetowych.

Warto zweryfikować treść regulaminu czy spełnia wymagania dyrektywy Omnibus oraz informacji przekazywanych konsumentom.

Zapraszamy do kontaktu →

Artykuł Dyrektywa Omnibus 2023 w Polsce – jakie zmiany i obowiązki wprowadza nowa ustawa? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

Po pierwsze, o czym należy pamiętać, upadłość konsumencka dotyczy jedynie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej – czyli właśnie konsumentów.

Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą (masz firmę), nie możesz złożyć wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. W takim przypadku możesz oczywiście dokonać weryfikacji, czy nie powinieneś złożyć wniosku o ogłoszenie upadłości jako przedsiębiorca. Warto w tym miejscu nadmienić, że upadłość prowadzona wobec przedsiębiorcy toczy się w inny sposób, jest bardziej sformalizowana i wiąże się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Stąd też, jeżeli masz taką możliwość, warto rozważyć zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej i wtedy przygotowanie wniosku o ogłoszenie upadłości jako konsument.

Podstawą do ogłoszenia upadłości konsumenckiej jest niewypłacalność czyli brak możliwości regulowania swoich wymagalnych zobowiązań.

Jeżeli zatem przykładowo comiesięcznie spłacasz raty kredytów, pożyczek itp. w wysokości np. 1000 zł, a zarabiasz 2500 zł i koszty Twojego życia wynoszą np. 2000 zł, z prostego działania matematycznego wynika, że brakuje Ci 500 zł miesięcznie na spłatę swoich zobowiązań.

W takim przypadku możesz oczywiście rozważyć zawarcie umowy z wierzycielami, rozkładając zobowiązanie na więcej rat itp.

Jeżeli jednak wiesz, że nie jesteś w stanie spłacić swoich zobowiązań, bo wysokość rat i perspektywa zarobków (albo właśnie brak perspektywy polepszenia sytuacji finansowej) wskazują, że Twoje zobowiązania Cię przerastają – warto zastanowić się nad złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Czym różni się postępowanie upadłościowe od „dogadania się” z wierzycielami?

 Postępowanie upadłościowe prowadzone jest przez Sąd, z udziałem syndyka. Powoduje to oczywiście pewien formalizm.

„Dogadać się” z wierzycielami można zawsze i jest to rozwiązanie prostsze do przeprowadzenia.

Najważniejsze są jednak skutki, jakie niesie za sobą ogłoszenie upadłości i jej zakończenie.

W przypadku podpisania ugody z wierzycielami ważne jest to na co się umówicie.

W przypadku, gdy zdecydujesz się na upadłość konsumencką to Sąd ustali, czy i w jakim zakresie będziesz zobowiązany do zapłaty na rzecz wierzycieli.

Co oznacza to w praktyce?

1. Po pierwsze – z chwilą gdy sąd ogłosi Twoją upadłość syndyk przejmuje Twój majątek i nim zarządza. Wierzyciele nie mogą skutecznie egzekwować swoich zobowiązań u komorników.
2. Po drugie – sąd bierze pod uwagę Twoją sytuację finansową i osobistą, ustala czy jesteś w stanie spłacić wierzycieli, a jeżeli tak to w jakim zakresie.

Jeżeli jesteś osobą chorą i masz niewielkie perspektywy na osiągnięcie dochodu, który pozwoli na spłatę długów, wysoce prawdopodobne jest, że nie będziesz zobowiązany do spłaty wierzycieli w jakimkolwiek zakresie.

Jeżeli natomiast sąd ustali, że jesteś w stanie dokonywać spłat na rzecz wierzycieli, wówczas ustali w jakiej wysokości i w jakim czasie.
Co do zasady ten czas nie powinien być dłuższy niż 36 miesięcy.

Dla przykładu:

• Twoje zarobki wynoszą 3500 zł miesięcznie.
• Na utrzymaniu masz dwójkę dzieci.
• Twoje koszty miesięcznego utrzymania wynoszą ok. 3200 zł.
• Twoje długi wynoszą ok. 100.000 zł.
• Sąd nie znalazł podstaw do ustalenia, że Twoje możliwości zarobkowe są wyższe niż uzyskiwane wynagrodzenie.
• Ponadto sąd ustalił, że nie doprowadziłeś do swojej niewypłacalności celowo lub wskutek rażącego niedbalstwa.

W takim wypadku wysoce prawdopodobne jest, że plan spłaty zostanie ustalony na kwotę nie wyższą niż 300 zł miesięcznie na okres maksymalnie 36 miesięcy.
Co oznacza, że faktycznie możesz być zobowiązany do zapłaty w ratach kwoty 12.000 zł.

Co najważniejsze – po wykonaniu tak ustalonego planu spłaty, Twoje zobowiązania ulegają umorzeniu. Zostajesz oddłużony.

Oddłużenie, które jest głównym celem postępowania upadłościowego względem konsumentów, stanowi realny świeży start.

Każdy przypadek wymaga indywidualnego zweryfikowania.
Pamiętać należy, że postępowanie upadłościowe może trwać kilka miesięcy, a nawet lat do czasu ustalenia planu spłaty.
Warto dokonać analizy konkretnej sytuacji aby mieć wiedzę odpowiednią do podjęcia optymalnej decyzji.

We wszelkich sprawach związanych z postępowaniami upadłościowymi zapraszamy do kontaktu z Kancelarią WSKP.

Artykuł Upadłość konsumencka a układ z wierzycielami: które rozwiązanie jest lepsze dla mnie? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

• ^{kto może złożyć wniosek o upadłość i kiedy?}
• ^{jakie kroki należy podjąć, aby skutecznie przeprowadzić proces upadłości?}
• ^{co trzeba zrobić, by złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości?}
• ^{jakie dokumenty należy przedstawić, aby uzyskać ogłoszenie upadłości?}

Kto i kiedy może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

 Upadłość konsumencka to postępowanie, które toczy się względem osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Jeżeli aktualnie prowadzisz działalność gospodarczą (masz firmę) nie możesz złożyć wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Jak dobrze wiemy wiele osób prowadzących swoje firmy to drobni przedsiębiorcy, którzy nie są obeznani w przepisach i nie korzystają z pomocy prawnej na co dzień. Przepisy prawa upadłościowego dają możliwość złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej również byłym przedsiębiorcom. Zatem po zamknięciu działalności gospodarczej można złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości jako konsument.

Kiedy w ogóle taki wniosek o upadłość można złożyć?

Odpowiedź na powyższe jest bardzo prosta i stanowi najważniejszą przesłankę do ogłoszenia upadłości, tj. w przypadku gdy osoba składająca wniosek jest niewypłacalna. Niewypłacalność oznacza brak możliwości regulowania swoich wymagalnych zobowiązań.

Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej i jego elementy

Najważniejszymi elementami wniosku o ogłoszenie upadłości są:

• Dane dłużnika – imię, nazwisko, PESEL;
• NIP – jeżeli dłużnik posiada;
• Wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie.

Wniosek należy opłacić. Opłata sądowa od wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej wynosi 30 złotych.

Gdzie złożyć wniosek i jak?

Wniosek należy złożyć do sądu upadłościowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika. Wydziały upadłościowe lub sekcje do spraw upadłościowych zostały utworzone w kilku sądach w Polsce. Sądy w małych miejscowościach nie rozpoznają spraw upadłościowych. Dla przykładu, mieszkaniec Dąbrowy Tarnowskiej składa wniosek do Sądu Rejonowego w Tarnowie Wydziału Gospodarczego sekcji ds. upadłościowych i restrukturyzacyjnych.

• Wniosek o ogłoszenie upadłości powinien być co do zasady złożony elektronicznie za pomocą systemu elektronicznego KRZ – Krajowy Rejestr Zadłużonych.
• W przypadku jednak, gdy wniosek składa dłużnik w postępowaniu o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, wniosek może być złożony w formie tradycyjnej – papierowej.

Co dołączyć do wniosku o upadłość konsumencką?

Do wniosku należy dołączyć dokumenty potwierdzające istnienie i wysokość długów, tj. np. umowy pożyczki, umowy kredytu, wyroki i nakazy zapłaty, dokumenty otrzymane od komornika.

Ponadto, warto dołączyć dokumenty potwierdzające stan zdrowia, jak również rachunki, umowę najmu itp. – tj. dokumenty potwierdzające sytuację osobistą dłużnika oraz koszty życia.

Jak złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej można złożyć osobiście w sądzie lub wysłać pocztą. Wniosek taki może zostać również złożony przez profesjonalnego pełnomocnika, np. radcę prawnego.

Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej został złożony do sądu. Co dalej?

 Jeżeli wniosek został złożony w sposób prawidłowy i nie zawiera braków formalnych, trafi on do rozpatrzenia przez Sąd.

Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, np. nie został podany numer PESEL, czy też nie został on opłacony, sąd wezwie do uzupełnienia braków formalnych, wyznaczając jednocześnie termin na ich uzupełnienie. Prawidłowo złożony wniosek zostanie rozpoznany przez sąd.

Czy zostanie wyznaczona rozprawa? Czy będę musiał stawić się w sądzie?

Niekoniecznie. Sąd może rozpoznać wniosek na rozprawie lub na posiedzeniu niejawnym. Jest to zależnie od decyzji sędziego i konkretnej sprawy. Statystyki pokazują, że większość spraw o ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest rozpoznawana poza rozprawą – na posiedzeniu niejawnym.

Jeżeli zostanie wyznaczona rozprawa, wówczas dłużnik zostanie na nią wezwany i na rozprawie dowie się czy została ogłoszona upadłość oraz kto został wyznaczony na syndyka w sprawie.

Jeżeli upadłość ogłoszona zostanie na posiedzeniu niejawnym, wówczas dłużnik zostanie pisemnie powiadomiony o ogłoszeniu upadłości oraz o tym, kto został wyznaczony na syndyka w sprawie.

We wszelkich sprawach związanych z postępowaniem upadłościowym, w tym w sprawach związanych z pomocą i przygotowywaniem wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, jak również reprezentacją przed sądem i syndykami, zapraszamy do kontaktu z Kancelarią WSKP.

Artykuł Krok po kroku: jak przygotować wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

Zmiana przepisów od 1 grudnia 2021 r.

1 grudnia 2021 r. weszła w życie nowelizacja przepisów postępowania upadłościowego w związku z wejściem w życie przepisów ustawy o Krajowym Rejestrze Zadłużonych.

Zmiany mają charakter rewolucyjny. Postępowania upadłościowe rozpoznawane po 1 grudnia 2021 r. prowadzone są w formie elektronicznej.

• Jak zmiany te wpływają na obowiązki samych upadłych (dłużników), jak również wierzycieli czy syndyka?

W poniższym wpisie przybliżymy najważniejsze obowiązki wynikające z nowelizacji przepisów.

Krajowy Rejestr Zadłużonych a wniosek o ogłoszenie upadłości

Ustawą o Krajowym Rejestrze Zadłużonych wprowadzone zostały zmiany powodujące konieczność wnoszenia pism w postępowaniu upadłościowym za pomocą systemu teleinformatycznego, tj. w postaci elektronicznej.

Również sam wniosek o ogłoszenie upadłości powinien zostać złożony za pomocą sieci teleinformatycznej. Wniosek o ogłoszenie upadłości złożony inaczej niż za pomocą systemu teleinformatycznego nie wywoła skutku prawnego, tj. nie zostanie przez sąd rozpoznany i nie zostanie ogłoszona upadłość dłużnika, chyba że złoży go dłużnik w postępowaniu o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej (w tzw. postępowaniu konsumenckim).

Ponadto, załączniki do wniosku, które są wymagane przepisami prawa upadłościowego, również wnoszone są za pomocą systemu teleinformatycznego.

Jak złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości elektronicznie?

Formularz: Wniosek o ogłoszenie upadłości od 1 grudnia 2021 r. należy zatem co do zasady składać za pomocą formularzy udostępnionych w systemie teleinformatycznym. Sam system teleinformatyczny działa w ramach Portalu Rejestrów Sądowych w zakładce Krajowy Rejestr Zadłużonych.

Wnioskodawca utworzyć musi konto w systemie, gdzie następnie należy się zalogować, wypełnić wniosek i dodać załączniki. Sam wniosek, jak i załączniki do wniosku wymagają złożenia podpisu elektronicznego. Jeżeli do wniosku załączone zostaną elektroniczne kopie dokumentów, wówczas wnioskodawca zobowiązany jest dostarczyć do sądu dokumenty te w oryginale lub w odpisach poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie 3 dni od dnia złożenia pisma elektronicznie.

Wniosek, jak również pozostałe dokumenty i pisma w systemie można podpisać za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego, profilu zaufanego EPUAP lub podpisu elektronicznego wygenerowanego przez system Krajowego Rejestru Zadłużonych.

Czy wszystkie pisma w postępowaniu upadłościowym należy składać elektronicznie?

Nie wszystkie pisma w postępowaniu upadłościowym należy składać elektronicznie. Ustawa przewiduje wyjątki od powyższej zasady, a dotyczą one wierzycieli, którym przysługują należności ze stosunku pracy, z wyjątkiem m.in. roszczeń z tytułu wynagrodzenia reprezentanta upadłego , należności alimentacyjne oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci.

Podmioty te w dalszym ciągu uprawnione są do składania pism w postępowaniu w formie tradycyjnej – pisemnej.

Ponadto wyjątek tyczy się dłużników – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, tj. konsumentów.

Elektronizacja doręczeń i elektroniczne akta

Poza zmianą polegającą na obowiązku składania pism za pomocą systemu teleinformatycznego, również pisma tworzone przez sąd czy syndyka doręczane są w toku postępowania za pomocą systemu teleinformatycznego.

Zmiana ta jest o tyle doniosła, że konieczne jest monitorowanie na bieżąco poczty elektronicznej, celem weryfikacji, czy nie doszło do doręczenia jakiegokolwiek pisma w sprawie. Co bowiem istotne, wraz z momentem wgrania pisma do systemu teleinformatycznego pismo uważane jest za doręczone, a co za tym idzie, od tej chwili biegnie termin do ustosunkowania się do jego treści.

W ramach Krajowego Rejestru Zadłużonych prowadzone są akta postępowania w formie elektronicznej. Krajowy Rejestr Zadłużonych jest rejestrem jawnym i każdy ma prawo zapoznać się z danymi ujawnionymi w Rejestrze oraz danymi objętymi treścią obwieszczeń za pomocą sieci Internet.

Dotychczas obwieszczenia dokonywane były za pomocą Monitora Sądowego i Gospodarczego, do którego w rzeczywistości dostęp był utrudniony dla przeciętnego użytkownika.

Ocena zmian w postępowaniu upadłościowym

 Zmiany, które weszły w życie 1 grudnia 2021 r. należy ocenić co do zasady pozytywnie. Sama elektronizacja postępowań jest rozwiązaniem pożądanym, które skutkować powinno w niedalekiej przyszłości przyspieszeniem rozpoznawania postępowań, jak również upowszechnieniem informacji o postępowaniach upadłościowych.

Zapraszamy na naszą stronę Kancelarii Prawnej wskp.pl i do kontaktu e-mail na kancelaria@wskp.pl.

Artykuł Wniosek o ogłoszenie upadłości przez Internet – aktualizacja 2023 pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.

Wiele osób, bez swojej winy, nie jest w stanie „łączyć końca z końcem”.

Co w takiej sytuacji robić?

Rozwiązaniem może okazać się tzw. upadłość konsumencka

Upadłość konsumencka to nic innego, jak postępowanie o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Nie dotyczy zatem przedsiębiorców – tj. prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, czy też wszelkiego rodzaju „firm”.

Czy zatem prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą jest „skazany” na egzekucję i brak możliwości oddłużenia?

Jak już pisaliśmy we wcześniejszych wpisach na naszym blogu (→ Wniosek o upadłość konsumencką 2022), dzięki zmianie przepisów prawa upadłościowego dopuszczalne jest ogłoszenie upadłości konsumenckiej również względem osób fizycznych, które zaprzestały prowadzenia działalności gospodarczej. Stąd konieczne jest faktyczne zakończenie biznesu, zgłoszenie w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej tego faktu.

Kto może przygotować wniosek o upadłość konsumencką?

Wniosek może być przygotowany zarówno przez osobę zainteresowaną, jak również może być ona reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego lub adwokata.

Jak przygotować wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

Wniosek o ogłoszenie upadłości musi spełniać wymogi formalne, należy wskazać w nim imię i nazwisko, miejsce zamieszkania, adres oraz numer PESEL, a jeżeli wnioskodawca nie posiada numeru PESEL – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, NIP dłużnika, jeżeli dłużnik miał taki numer w ciągu ostatnich dziesięciu lat przed dniem złożenia wniosku.

Ponadto, dłużnik ma obowiązek wskazać miejsca, w których znajduje się jego majątek, wraz z szacunkową wyceną oraz zabezpieczeniami jeżeli zostały ustanowione, np. hipoteka na nieruchomości.

We wniosku konieczne jest opisanie okoliczności, które uzasadniają wniosek, tj. opis sytuacji dłużnika, co doprowadziło do niewypłacalności. Jest to o tyle istotne, że okoliczności doprowadzenia do niewypłacalności mogą stanowić podstawę do ustalenia długości okresu spłaty po przeprowadzonym postępowaniu, wysokości samej raty itp.

Wniosek powinien zawierać również spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz terminów zapłaty, jak również spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu w jakim dłużnik kwestionuje istnienie wierzytelności.

Dodatkowo, o czym już pisaliśmy, wniosek powinien zawierać informację o osiągniętych przychodach oraz o kosztach poniesionych na swoje utrzymanie oraz osób pozostających na utrzymaniu dłużnika, w ostatnich sześciu miesiącach przed dniem złożenia wniosku, informację o czynnościach prawnych dokonanych przez dłużnika w ostatnich dwunastu miesiącach przed dniem złożenia wniosku, których przedmiotem były nieruchomości, akcje lub udziały w spółkach oraz informację o czynnościach prawnych dokonanych przez dłużnika w ostatnich dwunastu miesiącach przed dniem złożenia wniosku, których przedmiotem były ruchomości, wierzytelności lub inne prawa, których wartość przekracza 10 000 zł.

Wszystkie powyższe dane należy uzupełnić o oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

Gdzie i jak złożyć wniosek o upadłość konsumencką?

Wniosek przygotowany zgodnie z powyższymi wytycznymi należy złożyć do Sądu Rejonowego Wydziału Gospodarczego ds. Upadłości właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. Jeżeli wniosek składa dłużnik osobiście, może go złożyć zarówno przez Internet (więcej na: Wniosek o ogłoszenie upadłości przez Internet 2022) za pomocą Krajowego Rejestru Zadłużonych, jak również „fizycznie” do Sądu. W sytuacji, gdy wniosek składany jest przez pełnomocnika, obowiązkowo musi być on złożony elektronicznie.

W obu przypadkach wniosek podlega opłacie 30 zł, chyba że Sąd zwolni dłużnika od obowiązku ponoszenia kosztów.

Co się dzieje po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości?

Wniosek podlega rozpoznaniu przez Sąd. Jeżeli wszystkie wymogi formalne są dopełnione i z informacji zawartych we wniosku wynika, że dłużnik jest osobą niewypłacalną, Sąd ogłasza upadłość dłużnika.

W tym momencie zaczyna się właściwe postępowanie, tj. postępowanie po ogłoszeniu upadłości.

Sąd w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości wyznacza syndyka, którego zadaniem jest zawiadomienie odpowiednich urzędów, pracodawcy, wierzycieli, jak również ustalenie sytuacji osobistej i majątkowej upadłego.

Syndyk ma zadanie zlikwidować majątek upadłego, zawiadomić wierzycieli i po zgłoszeniu przez nich swoich wierzytelności dokonać ich uznania. Po tak przeprowadzonym postępowaniu syndyk ustala, czy w jego ocenie są podstawy do ustalenia planu spłaty, w jakiej wysokości oraz na jaki okres.

Plan spłaty

Co do zasady, po przeprowadzeniu całego postępowania upadłościowego, w którym główną rolę pełni syndyk i jego zadaniem jest weryfikacja informacji przekazanych przez upadłego, a następnie ustalenie wierzytelności, Sąd ustala plan spłaty.

W planie spłaty Sąd ustala w jakim zakresie i okresie upadły zobowiązany jest spłacać zobowiązania. Okres ten nie może być dłuższy niż 36 miesięcy, chyba że upadły doprowadził do niewypłacalności umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Wówczas okres ten wynosić może nawet 84 miesiące.

Czy to oznacza, że upadły ma spłacić swoich wierzycieli w całości?

Co do zasady nie. Po pierwsze, gdyby upadły był w stanie spłacić swoich wierzycieli w całości najpewniej nie byłoby sensu prowadzić postępowania, bo w takiej sytuacji ciężko byłoby mówić o jego niewypłacalności. Po drugie, plan spłaty obejmuje bowiem jedynie tych wierzycieli, którzy zgłosili swoje wierzytelności oraz wierzycieli ujętych w planie spłaty z urzędu. Po trzecie, celem postępowania upadłościowego jest oddłużenie dłużnika, a co za tym idzie plan spłaty ma być tak ustalony, aby realne było jego wykonanie przez upadłego. Stąd wysokość rat i okres spłaty uwzględniać powinien możliwości zarobkowe upadłego. Z reguły tak ustalony plan spłaty nie prowadzi do wykonania zobowiązań względem wierzycieli w całości, a jedynie częściowej spłaty zobowiązań.

Jeżeli upadły wykona plan spłaty dochodzi do jego oddłużenia.

We wszelkich sprawach związanych z postępowaniami upadłościowymi zapraszamy do kontaktu z kancelarią.

Artykuł Jak złożyć wniosek o upadłość konsumencką? ▪ Sierpień 2022 pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna i obsługa prawna firm - WSKP Kraków.